Van zaad tot tomaat [2]

Na een week zijn zo goed als alle plantjes opgekomen. Enkel bij de Gojibes is er niets te zien. Kiemplantjes die je thuis opkweekt hebben de neiging om lang en smal op te groeien. Bij het zaaien had ik de potjes daarom niet helemaal gevuld, nu vul ik de potjes verder op met potgrond. De zaailingen staan nu stevig en op de tomatenstengels die onder de grond zitten komen ook worteltjes. Elke pot krijgt een etiketje want de verschillende soorten tomaten hebben verschillende groeiwijzen en behoeftes. Je moet dus wel weten wie wat is.

Drie weken na het zaaien zijn de zaailingen groot en stevig genoeg om te verpotten. Hiervoor laat ik de potgrond een volledige dag uitdrogen. Ik haal voorzichtig de volledige potkluit uit het potje. Op de foto zie je de aparte plantjes voor ze opgepot zijn. Deze plantjes worden nu elk apart in een pot gestoken, ik gebruik nu enkel potgrond. De plantjes worden tot aan het kiemblaadje in de grond gestoken, ook weer om ze stevig te doen wortelen. Elk plantje krijgt een steunstokje en een etiket.

Als je lang genoeg wacht om je kiemplantjes uit te planten heb je 100% succes. Ik moet toegeven dat de zonnige lente hier ook een handje geholpen heeft. De plantjes staan niet elk jaar zo mooi. Er staan hier nu een dertigtal tomatenplantjes te blinken. Teveel voor onze tuin, maar we zullen met deze plantjes enkele andere mensen gelukkig maken.

Van zaad tot tomaat [1]

Volgens de 'boekjes' moet je tomaten zaaien rond half maart, maar de ervaring heeft ons geleerd dat eind maart beter is. Er is dan al meer daglicht en de kleine tomatenplantjes kunnen zonder probleem in hun potje opgroeien tot de grond warm genoeg is om ze uit te planten. De Ijsheiligen zijn niet echt te vertrouwen dus mikken we op eind mei om de plantjes in volle grond te zetten.
Volgens de 'boekjes' moet je verspenen als de eerste echte blaadjes verschijnen maar dat is veel te vroeg. De plantjes laten zich gemakkelijker verspenen als ze wat ouder zijn, er is dan ook veel minder uitval.

Hoe gaan we dan concreet te werk? Wij hebben een klein kweekkastje waarin 8 potjes passen. Die vullen we voor de helft met potgrond. Aangezien de planten langer in dat potje blijven staan vinden ze daar de nodige voedingsstoffen. Op de potgrond komt fijne zaaigrond met perliet (zorgt voor doorlaatbaarheid). We vullen de potjes tot op 3 cm van de bovenkant.  Waarom we dat doen komt later aan bod. De aarde wordt bevochtigd en moet eerst op temperatuur komen voor je zaait. Om de temperatuur te meten zetten we een wijnthermometer in één van de potjes. De juiste temperatuur is heel belangrijk bij de opkweek van tomaten (van zaaien tot kieming tussen 22 - 25°C).  We zaaien 5 zaadjes per potje. Door dun te zaaien zijn de zaailingen sterker en ze kunnen langer blijven staan voor ze verspeend worden.

Het handige bloempottuinmateriaal dat je ziet op de foto hebben we ooit eens gekocht in een speelgoedafdeling.

We werken met zaden van De Nieuwe Tuin. Je vindt er tomatenrassen die quasi zonder bescherming in ons klimaat mooie tomaatjes opleveren. Dit jaar kiezen we voor olijftomaatjes, een Siberische tomaat, een vroege Japanner, een San Marzano en een Italiaanse Prins Borghese. Voor die twee laatste zullen we wel een afdakje moeten voorzien.

Samen met de tomaten zaaien we ook eens een Goji-bes of boksdoorn. Deze bes wordt gebruikt in de Chinese geneeskunde en zou op zowat alles een gunstig effect hebben. We zullen al blij zijn als daar ooit een bes aan verschijnt.

Recept: Piccata Milanese

Met de tomatenpulp die we in de zomer hebben ingevroren maken we in de herfst en de winter lekkere Italiaanse gerechten die ons de donkere dagen doen vergeten. Piccata Milanese is een eenvoudige combinatie van gepaneerde schnitzels, pasta en verse tomatensaus. Voor de schnitzels verkiezen wij bio varkensvlees boven kalfsvlees om diervriendelijke redenen. Buon appetito!

Zomeroogst: het Italiaanse deel

In onze moestuin telen we verschillende groenten. Deze keer willen we het hebben over de drie basisgroenten waarmee we lekker Italiaans koken: tomaten, ui en look.

Tomaten kweken we uitsluitend in open lucht. Om die reden kunnen we alleen rassen gebruiken die tegen ons grillig klimaat bestand zijn. Meestal zijn dat soorten die kleinere vruchten geven zoals kerstomaten, kleine pruimtomaten, oranje en zelfs groene tomaten. Het deel van de oogst dat niet meteen kan verwerkt worden, bewaren we voor de herfst en de winter. De tomaten worden gewassen en rauw door ‘de passe-vite’ gedraaid. De passata die we bekomen wordt dan in porties ingevroren.